Masterclass Interviewgala: volop vaart, veel te vluchtig

Begin
interviewgala


Eén van de meest populaire programmaonderdelen voor studenten(interviewers) was uiteraard de Masterclass van Het Grote Interviewgala. Opzet: drie studenten van verschillende journalistieke opleidingen (SvJ HUtrecht, Fontys Tilburg en Windesheim Zwolle) mogen in zes minuten drie prominente Nederlandse interviewers bevragen over hun specialisme; “De kracht en zwakte van …“

De drie specifieke onderwerpen:  … het marathoninterview (Djoeke Veeninga), … het onderzoeksinterview (Jeroen Smit) alsmede “De kracht en zwakte van het diepte-interview” (Coen Verbraak).

Vanwege de zes minuten interviewtijd; de setting van podium en – beoordelend – publiek alsmede de directe/strakke gespreksleiding van Paul van Liempt bleek de sessie in elk geval onderhoudend, Jammer genoeg was het voor de toehoorders minder leerzaam dan voor de interviewers.

BEWONDERENSWAARDIG
Wat mij betreft, en blijkens het kletterende applaus, mocht Stefan ten Teije zich de beste van het trio noemen; zonder dat het overigens om een competitie ging. Dat verdiende hij onder meer door de wijze waarop hij zich bij de start van het interview herstelde van een onjuiste vooronderstelling. Met zelfspot, relativeringsvermogen en evenzeer zelfvertrouwen manoeuvreerde hij zich bewonderenswaardig vanuit een verloren positie terug naar een leidende. Hij interviewde Jeroen Smit door ‘mee te dansen’. Stefan heeft een leuke, maar ook scherpe manier van vragen stellen en oogt daarbij fris en enthousiast.
Terecht kreeg hij als terugkoppeling dat hij elke vraag met “Maar ….” begint. Impliceert een ‘gevecht’ zonder noodzakelijke aanleiding. En nog een prachtige les van Smit: “Ik probeer iedere ontmoeting in te gaan tussen vertrouwen en wantrouwen. Doordat ik er in slaag mijn gesprekspartners daarvan te overtuigen, krijg ik meerdere kanten van het verhaal te horen. Voorwaarde is uiteraard wél dat iedereen dan meedoet. Maar door die basisvoorwaarde lukt dat eigenlijk altijd.”

STILTE
Quirinus Martijn kon uiteraard geen ‘marathon’interview in zes minuten afraffelen bij Djoeke Veeninga, maar het lukte hem evenmin met Veeninga (figuurlijk) ‘in gesprek te geraken’. Niet de minst belangrijkste voorwaarde voor een interview …
Nog een paar tips: Overval mensen niet met vragen als ‘Wat is je beste/mooiste/belangrijkste …’ Stel een ‘overbruggingsvraagje’ om mensen niet te laten dichtklappen.
Gebruik stilte! (“Stilte is de witregel in een geschreven tekst …”) 1] om het bij de ander te laten binnenkomen 2] om hem/haar te laten nadenken 3] om de spanning te duiden. Maar gebruik de stilte NOOIT als techniekje! Dan werkt het niet.

CONFRONTEREND
De laatste ‘class‘ ging tussen Bram Bartels en Coen Verbraak over ‘Kijken in de ziel’. Bram vond zichzelf (zo scheen mij) belangrijker dan zijn gast. Dat straft een routinier als Verbraak direct af door het interview helemaal over te nemen. Coen vroeg, Bram antwoordde. Vermakelijk, maar eigenlijk niet de bedoeling.
Een rake vraag was natuurlijk welke strafpleiter Verbraak belt als hij in het gevang komt. Maar de geïnterviewde had inmiddels het nodige van zijn juristen geleerd en draaide slim om de hete …
Nog een slottip van de meesterinterviewer aan Bartels: “Verschuil je niet achter anderen (citaten) als je mij wilt confronteren. Neem die verantwoordelijkheid zelf. Het is doortastender en harder.”
You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.
abcde-twitterabcde-linkedinabcde-facebookyoutubeabcde-google-plus